"Weithiau, y cyfan sydd angen i chi ei wneud yw cymryd y cam nesaf"

Mae Adeola Adesina yn graddio’r wythnos hon o radd MBA Byd-eang ym Mhrifysgol De Cymru. Ddwy flynedd ar ôl colli ei mam i ganser, mae Adeola yn dweud bod cwblhau ei hastudiaethau yn nodi dechrau dyfodol yr oedd hi, am gyfnod, yn meddwl ei bod wedi’i golli.

“Am bum mlynedd, roedd fy nheulu’n mesur amser yn wahanol,” meddai. “Yn lle cyfrif dyddiau, roedden ni’n cyfrif ymweliadau ag ysbytai, sesiynau cemotherapi, canlyniadau sganiau, a’r eiliadau y byddai fy mam yn gwenu trwy’r boen ac yn dweud wrthym y byddai popeth yn iawn.

“Gan dyfu i fyny yn Ibadan, Nigeria, fel un o chwech o blant, roedd ein cartref bob amser yn llawn bywyd, chwerthin a chariad. Pan gafodd fy mam ddiagnosis o ganser y colon a’r rhefrwm, newidiodd popeth. Effeithiodd ei salwch ar bob rhan o’n bywydau, ac fel teulu fe wnaethon ni wynebu’r heriau emosiynol, corfforol a meddyliol gyda’n gilydd.

“Yr hyn rwy’n ei gofio fwyaf yw ei chryfder. Hyd yn oed ar ei dyddiau anoddaf, ceisiodd ein hamddiffyn rhag ei ​​phoen. Ni stopiodd byth gredu y byddai pethau’n gwella, ac fe’n hannogodd i barhau i edrych ymlaen. Wrth edrych yn ôl, rwy’n sylweddoli ei bod hi’n cario llawer mwy nag yr oeddem ni’n ei ddeall.”

Yn ystod y blynyddoedd anodd hynny, parhaodd Adeola â’i hastudiaethau a graddiodd gyda’i gradd gyntaf, gan gyflawni CGPA o 4.42 – sy’n cyfateb i radd anrhydedd ail ddosbarth uwch (2:1) yn y DU.

Ychwanegodd: “Ar y pryd, roeddwn i’n dal i roi un droed o flaen y llall oherwydd nad oedd stopio byth yn teimlo fel opsiwn. Yna, ar 1 Mawrth 2024, collom fy mam. Rhannodd ei marwolaeth fy mywyd yn ddwy bennod: cyn ac ar ôl.

“Mae gan alar ffordd o wneud i’r byd barhau tra byddwch chi’n teimlo’n hollol llonydd. Am amser hir, roeddwn i’n ei chael hi’n anodd dychmygu beth fyddai’n dod nesaf. Ond roeddwn i hefyd yn gwybod bod fy mam wedi credu mewn addysg, gwydnwch a symud ymlaen erioed, hyd yn oed pan ddaeth bywyd yn anodd. Roeddwn i eisiau anrhydeddu’r gred honno.

“Yn ddiweddarach y flwyddyn honno, gwnes i un o benderfyniadau mwyaf fy mywyd. Symudais i Gymru i astudio’r MBA Byd-eang ym Mhrifysgol De Cymru. Cyrhaeddais ar fy mhen fy hun, gan adael fy nheulu, fy ffrindiau a phopeth cyfarwydd ar ôl. Yr hyn a ddes i gyda mi oedd ffydd, penderfyniad a’r gobaith y byddai’r bennod newydd hon yn fy helpu i ailadeiladu.

“Wrth ymchwilio i brifysgolion, roeddwn i’n chwilio am fwy na chymhwyster academaidd. Roeddwn i eisiau rhywle a oedd yn teimlo’n groesawgar ac yn gefnogol, a dyna a ddenodd fi at yr MBA Byd-eang ym Mhrifysgol De Cymru.

“Nid oedd y newid yn hawdd. Roedd yna adegau pan oedd bod ymhell o gartref yn teimlo’n llethol, a byddai galar yn fy nal yn annisgwyl yng nghanol dyddiau cyffredin. Ond yn raddol, dechreuodd pethau newid. Des i o hyd i ffrindiau a ddaeth yn rhwydwaith cymorth i mi. Cyfarfûm â darlithwyr ar yr MBA Byd-eang yn PDC a’m hannogodd, a gredai ynof ac a’m hatgoffodd fy mod yn perthyn.”

Trwy’r cwrs, manteisiodd Adeola hefyd ar y cyfle i gwblhau interniaeth gyda The Celtic Collection, gan ganiatáu iddi gymhwyso ei dysgu mewn lleoliad proffesiynol wrth ennill profiad gwerthfawr gydag un o enwau blaenllaw Cymru yn y sector lletygarwch.

“Rhoddodd y profiadau hyn hyder i mi, ehangu fy mhersbectif a fy helpu i dyfu’n bersonol ac yn broffesiynol,” meddai. “Yn araf bach, daeth Cymru’n fwy na rhywle roeddwn i’n astudio; daeth yn lle lle gallwn ddechrau eto.”

“Drwy gydol popeth, fy nheulu oedd fy ffynhonnell gryfder fwyaf. Daeth fy nhad yn angor i ni ar ôl colli ei wraig. Er gwaethaf ei alar ei hun, parhaodd i’n cefnogi a’n hannog ni i gyd, gan ddangos cryfder tawel a gariodd ein teulu trwy ei chyfnodau anoddaf.

“Mae fy mrodyr a chwiorydd hefyd wedi bod wrth fy ochr trwy gydol y daith hon. Hyd yn oed o wahanol leoedd, rydym wedi parhau i gefnogi ein gilydd trwy bob her, gan atgoffa ein gilydd nad oes rhaid i’r un ohonom wynebu bywyd ar ein pennau ein hunain.

“Nawr, wrth i mi raddio, rwy’n teimlo ymdeimlad llethol o falchder. Nid oherwydd bod y daith wedi bod yn hawdd, ond oherwydd i mi barhau i fynd pan fyddai rhoi’r gorau iddi wedi bod yn haws. I mi, mae’r radd MBA Byd-eang hon yn cynrychioli llawer mwy na llwyddiant academaidd. Mae’n cynrychioli gwydnwch, dyfalbarhad, ffarweliau anodd, dechreuadau newydd, yr hyder i gofleidio cyfleoedd newydd, a chefnogaeth ddiysgog fy nheulu.

“Yn anad dim, mae’n cynrychioli fy mam. Hoffwn pe bai hi yma i ddathlu'r foment hon gyda mi, ond rwy'n gwybod y byddai hi'n falch. Dysgodd i mi nad diffyg poen yw cryfder. Dewis parhau i symud ymlaen er gwaethaf poen yw hynny.

“Os yw fy stori yn annog unrhyw un, rwy'n gobeithio ei bod yn eu hatgoffa na fydd bywyd bob amser yn datblygu fel y cynlluniwyd. Byddwn yn profi colled, ansicrwydd ac eiliadau sy'n ein profi. Eto hyd yn oed wedyn, mae yna ffordd ymlaen bob amser. Nid oes rhaid i chi gael pob ateb. Weithiau, y cyfan sydd angen i chi ei wneud yw cymryd y cam nesaf.

“I fy mam, diolch am eich cariad, eich dewrder a'ch esiampl. Mae popeth rwy'n ei gyflawni yn cario rhan ohonoch chi gyda mi. I fy nhad a'm brodyr a chwiorydd, diolch am beidio byth â gadael i mi gerdded y daith hon ar fy mhen fy hun. I'm darlithwyr MBA Byd-eang, ffrindiau a chymuned ehangach PDC, diolch am fy helpu i ddod o hyd i gartref pan oeddwn ei angen fwyaf.”